PYSU (Planla, Yap,
Sorgula, Uygula – Plan, Do, Check, Act)
Sürekli
iyileştirme yaklaşımını iş hayatının günlük uygulamalarına yeterince
adapte edilmediği kanaatindeyim. Bu şirketler kadar çalışanlar içinde
bir kayıp. Çünkü şirketler için bu derecede sade, çalışanlar için de
kolay bir başarılı olma yönteminin olmadığı kanatindeyim.
Bu benimsenmeme nedeni olarak, bu yaklaşımın uygun şekilde sunulmamasını
ve uygulayıcılar tarafından da “faydalı” bulunmak için “fazla sade” bir
yöntem olarak algılanmasının yattığı kanatindeyim.
Bence bu yöntem ne mucizevi bir yöntem, ne de tamamen farklı, yeni bir
çalışma tarzı. Sadece günlük faaliyetlerimizin sistematik olarak
yürütülmesi, ileride yürütülecek faaliyetlerin öngörülmesi, bilgilerin
yazıya geçmesi, ve paylaşılması gibi kavramları faaliyetlerimizde öne
çıkaran bir yöntem.
Şimdi bir jenerik örneği ele alalım. Burada belli bir yöntem ya da
disiplin önermemekle birlikte, fikirlerimi somut bir şekilde anlatmyı
istiyorum. Sadece günlük yürüttüğünüz faaliyetler ile aşağıda bir örneği
anlatılan PYSU çevriminin farklarını belirleyin ve bu farkların
işlerinizi nasıl ve ne derecede kolaylaştırabileceğini değerlendirmeye
gayret edin !
Farzedin ki belli bir sorunun sizin tarafınızdan halledilmesi isteniyor,
dolayısı ile bir faaliyet zincirini, belli bir süre içinde tamamlamak ve
bazı sonuçlar elde etmek durumundasınız.
Konu hakkında sizin kontrolünüz dahilinde ve haricinde bir takım
belirsizlikler var ve bunların sonuçları olumsuz olarak etkilemesi de
söz konusu. Buna ilaveten yürüttüğünüz birçok başka faaliyet de cabası.
Özetle zaman, bilgi akışı, konsantre olma güçlüğü ve sonuç elde etme
gibi baskılar söz konusu. Üstüne üstlük birçok fikir, olasılık ve yorum
ortalıkta uçuşuyor. Ya da daha da kötüsü ortalıkta bilgi yok. Kendinizi
sıkışmış hissediyorsunuz ve nereden başlayacağınız, neleri, nasıl
yapacağınız konusunda fikirleriniz netleşmiş değil. Başarısız olma
endişeniz var !
Bu tür durumlar, sistematik çalışmak için en uygun anlardır. PYSU gibi
bir yöntem, en sade, emniyetli ve olumlu yaklaşımdır. Burada kullanılan
prensip “damlaya damlaya göl olması” prensibidir. Başlarda farkında
olmadığınız birçok bilgi, ip ucu zaman içinde bir araya gelecek, resim
zaman içinde, başkalarının görüşlerini katabildiğiniz oranda ve hızda
netleşecektir. Shoji Shiba “önümüzde çok bilgi vardır, ancak bunları
farkedecek duyarlılık aynı oranda değildir “ demekle bu noktaya
dikkatlerimizi çekmektedir.
Hajime KARATSU, “gelecek belirgin değildir, bu nedenle daha en başından
herşeyi araştırmanız, düşünmeniz gerekir !” der. Aslında şimdi örneği
gösterilen çalışma bu prensibin bir uygulama örneğidir,
1. Başlangıçta konu ile ilgili en temel bilgiler yazılır,
1.1. Çıktılar - “Bu faaliyeti yapmak neden önemli, yapılmasa ne
olur“sorusunun cevabıdır,
1.2. Girdiler - “Bu sonucu almak için ne gibi destek ve kaynaklarım var
?” sorusunun cevabıdır,
2. Girdileri, çıktılara dönüştürmek için gerekli noktalar yazılır,
2.1. Aşamalar - “Önemli adımlar hangileri ?” sorusunun cevabıdır,
2.2. Gerekli bilgiler - “Hangi bilgilere ihtiyacım var ?” sorusunun
cevabıdır,
2.3. İlişkiye girilecek kişiler - “Kimler ile, niçin etkileşimim olacak,
beklentilerim ne ?” orusunun cevabıdır,
2.4. Sınırlamalar “Ne gibi zorluk, sürtünmeler ile karşılaşabilirim ?”
sorusunun cevabıdır,
3. Bir faaliyet zinciri oluşturduktan sonra mümkünse bu faaliyet zinciri
ile ilgili tedarikçiler, müşteri ve müşterinin müşterisi konumundaki
kişilerin his ve fikirleri alınır.
3.1. Çalışmanızı sunduğunuzda kişiler hemen anlayıp onaylıyorlarsa bu
iyi bir işarettir, çalışmanın yeterli olduğunu garanti etmez, unutmayın
ki sizin bu aşamada eleştiriye ihtiyacınız vardır,
3.2. Ancak danıştığınız kişi mantık zincirinizi takip etmekte güçlük
çekiyorsa, bu noktaların kesinlikle çalışılması gerekir !
4. Çalışmanızın detaylandırı üzerine odaklanın, unutmayın ki “şeytan
detayda saklıdır !”
4.1. Her aşama ve madde ile ilgili olarak “nasıl ?” sorusunu sormanız
gerekir,
4.2. “Neler aksi gidebilir ?” sorusuna cevap aramanız ileride sizin için
faydalı olacaktır,
4.3. İlişkide olacağınız kişilerden beklentilerinizi netleştirin ve
bunları ilgililerine iletin,
5. Feedback’leri de topladıktan ve çalışmanızı geliştirdikten sonra,
çalışmanızı daha önce benzer işler yapmış kişilerin yada toplulukların
eleştirisine açabilirsiniz,
6. Bu feedbackler de dikkate aldıktan sonra faaliyet süreciniz hazırdır,
7. Faaliyetler başladıktan sonra olumlu, olumsuz tüm durumlar bu
“faaliyet planının” adımları üzerine kayıt edin,
7.1. Bu durumların nedenleri üzerinde düşünün (bu analiz çalışmanızın
sonraki adımları için de gereklidir !),
7.2. Böyle bir durumun tekrar etmemesi için neler yapılabileceğini
düşünün ve kayıt edin,
Bu tür bir çalışma kişilerin becerilerini daha sistematik ve hızlı bir
şekilde geliştirmesine yardım edecektir. Benzer bir yöntemin kullanımı
“kurumsal öğrenme”‘ye katkıda bulunacak, bir başka sefer işin daha kolay
ve etkin olmasını sağlayacaktır. |